4daagse chica's

Het vervolg...

2006-03-20T21:46:00.000+01:00

Kijk op het vervolg van de avonturen van de 4Daagse Chica's op:

Donatie

2005-11-02T14:53:00.000+01:00

De laatste schakel in het 4Daagse Chica avontuur! Vandaag is € 3535 overgemaakt op de rekening van KWF Kankerbestrijding. Een bedrag om trots op te zijn!
Bij deze willen we dan ook iedereen die ons gesteund en/of gesponsord heeft nogmaals HARTELIJK bedanken!!!

Bedankt!!!
Tanja, Natalia en Sunny

En nu?

2005-08-13T17:22:00.000+02:00

Ooit waren we wandelkampioenen....

Het After Vierdaagse zwarte gat heeft toegeslagen. De prestatie is geleverd, de foto's staan online, de verhalen zijn geschreven. Tijd voor nieuwe dingen.
Geinspireerd door de prestatie die de Pink Angels een week geleden aan het leveren waren in Beestachtig Bornem heeft Sunny besloten de uitdaging aan te gaan. Volgend jaar zal ook zij aan de start verschijnen van het wandelfenomeen dat Dodentocht heet. Binnen 24 uur zal er 100 km (hard)lopend moeten worden afgelegd. Voor KWF Kankerbestrijding!

Maar omdat dit allemaal niets meer met de Chica's te maken heeft is er besloten dat hiervoor een nieuwe weblog gemaakt gaat worden. Een nieuwe ronde, nieuwe kansen! Volg Sunny tijdens haar trainingen en uiteindelijk tijdens de 100 km van Bornem op www.sunnywalks.nl!

En hiermee is het After Vierdaagse zwarte gat officieel gedicht: Bornem here comes Sunny!

Vierdaagse Vocabulaire

2005-07-26T21:41:00.000+02:00

Tijdens 4 dagen intensief contact hebben we samen heel wat nieuw Vierdaagse Vocabulaire verzonnen. Veelgebruikte uitdrukkingen, mooie opmerkingen, of onderwerpen onder ons wel begrepen werden, maar door medewandelaars niet. Lees ze nu allemaal, laat je inspireren en meld ons je eigen aanvullingen in ons gastenboek! De lijst is bedoeld als dynamisch document en briljante ingevingen zullen met na rijp beraad met veel genoegen worden toegevoegd.

The day after, Zaterdag 23 juli 2005

2005-07-23T22:45:00.000+02:00

We hebben het gehaald. Met z'n drieen zijn we gisteren de finish over gelopen, op handen gedragen door het dolenthousiaste publiek op de Via Gladiola. WAT een ervaring, WAT een adrenalinekick!!! Voor iedereen die alleen voor ons langs de kant zat: HEEL erg bedankt dat jullie er waren!

We zijn supertrots op onszelf en op elkaar en hebben een fantastische week gehad. Alle pijn tijdens de diepe dalen is inmiddels (bijna) vergeten en we herinneren ons slechts de hoge toppen van blijdschap en trots!

Volgend jaar weer???

We gaan nog even langs bij onze TOP verzorgers voor een kop koffie en om ze nogmaals te bedanken voor hun zorg tijdens de afgelopen dagen. En omdat iedereen op de Via Gladiola op de foto is gezet behalve zij, maakt Sunny nog even dankbaar gebruik van de mogelijkheid tot herkansing!

Trotse ouders, trotse dochter!

De officiele cijfers van de 4Daagse van 2005!

Dag 4, Vrijdag 22 juli 2005

2005-07-23T19:48:00.000+02:00

Dag: 4

Route: Wedren, Nijmegen, Overasselt, Linden, Beers, Cuijk, Mook, Molenhoek, Malden, Via Gladiola, Wedren.

Start: Nog rustiger dan de afgelopen dagen drinken we koffie op de Wedren. We moeten er nog even inkomen en om 06.45 zijn we klaar voor de start. Maar dan komt Gerard erachter dat zijn startkaart nog in de tent ligt. Hij moet op en neer naar de Camping. Wij besluiten vast vooruit te lopen omdat het tempo het eerste uur toch niet al te hoog zal zijn.

3 down, 1 to go!

Dronken studenten moedigen ons 's morgens om 06.45 nog aan...

Maar pas na anderhalf uur worden we door hem ingehaald. Op het moment dat wij een Edet-momentje ingelast hebben, en Tanja haar wandelschoenen voor haar slippers aan het verruilen is in verband met TE pijnlijke kleine teentjes. Gerard zelf heeft er dan pas 70 minuten effectieve looptijd opzitten.

Die schoenen doen pijn, ik ga verder op de slippers! (Maar we moeten nog minstens 25 km!!!)

Eerste rust: Weer wijzigen we onze plannen om een mentaal momentje te voorkomen. Bij Cafe Harten 2 in Hatert ploffen we neer voor een dosis caffeine. We zijn er zo blij mee dat we de koffiedames ter plekke uitroepen tot Heldinnen van de dag!

Heldinnen van de dag!

Tweede Rust: Veel later dan verwacht bereiken we het eerste afspreekpunt met onze TOPverzorgers. Inmiddels regent het, dus van lekker ontspannen rusten is geen sprake. Sunny wordt redelijk onrustig van het late tijdstip en spoort iedereen aan zo snel mogelijk weer in beweging te komen. We moeten namelijk nog wel een kilometertje of dertig....

Derde Rust: Overasselt laten we snel achter ons en in een moordend tempo stampen we de dijk over op weg naar Linden. Het regent nog steeds. Broer Eus heeft beloofd dat hij ons aan het eind van de dijk soep zou komen geven zodat papa en mama Sunny vast hun plekje op St. Annastraat veilig konden stellen. Omdat het regent heeft hij het campinggasje in z'n achterbak gezet en daar staat 'ie met de blik op "het is toch niet raar dat ik in de kofferbak in een pannetje soep sta te roeren" onze lunch te verwarmen. Briljante actie broertje!

Soep in de regen...

Vierde rust: We houden het moordende tempo aan tot Linden en denderen langs al het moois wat de bewoners daar in hun tuintjes gezet hebben en hebben geen tijd om er foto's van te maken. Wel jammer, want er is weer een hoop werk van gemaakt. Maar de kerktoren van Beers lacht ons vanuit de verte al toe. We moeten verder. Het besef dat we puur op pijnstillers lijken te lopen komt als Sunny roze olifanten ziet vliegen. Dus daar kwam dat giechelige gedoe vandaan. Er moeten keuzes gemaakt worden. Meer pijnstillers of bier? De keuze valt op de laatste mogelijkheid en in Beers gooien we de eerst unit van vandaag achterover. En dan op naar Cuijk, want daar zitten Gerard z'n zus en z'n zoontje al op ons te wachten!

Het eerste biertje van vandaag wordt gedronken bij het tweede cafe in Beers!

Vijfde rust: De zus van Gerard blijkt ook over enorme verzorgende capaciteiten te beschikken en we laten het ons graag welgevallen. Bovendien steelt Gino steelt alle harten als hij even de rugzak van papa wil proberen. Volgend jaar mag je zelf meelopen topper! Nu nog snel even die pontonbrug over en dan kunnen we aan de allerlaatste etappe beginnen!

Het ontvangstcomite in Cuijk.

Gino met de rugzak van papa.

Gerard met z'n zoon.

Cuijk is echt FANTASTISCH!! Wat een sfeertje... ongekend!

Daar komt 'ie aan......

De pontonbrug over de Maas. Heerlijk voor je voeten die grove ribbels (not)

En van de overkant bekeken...

Eerste biertje: Het eerste biertje drinken we vandaag in Beers, maar dit zal zeker niet de laatste zijn. In Cuijk bij rust vijf nemen we nummer twee en vanaf Cuijk zijn ze niet meer te tellen. Overal komen we Dream Teamers tegen, het aloude biersletten wordt weer van stal gehaald en op alles moet op gedronken worden. Vooral op het feit dat we er bijna zijn. We gaan het halen! De Via Gladiola wordt van ons!

Dutch Dream Teamer Martien wacht ons in Mook op met biertjes...

Hoogtepunt: Vanaf het moment dat we na Malden de kruising overstappen en ons daadwerkelijk op St. Annastraat bevinden kunnen we niet meer stoppen met lachen. Zijn het de pijnstillers? Komt het door het vele bier? Of zijn we gewoon dronken van geluk dat de hele puzzel van de maandenlange trainingen en de pijn van de afgelopen dagen hier in elkaar lijkt te vallen. Hier hebben we het voor gedaan. Via Gladiola wordt wat ons betreft het komende uur omgedoopt in Via Chica!

Wat een mensenmassa...

Wat nou Via Gladiola, vandaag is het de Via Chica!

Onze ouders staan her en der verspreid op ons te wachten en allemaal barsten ze zowat uit elkaar van trots. We ontvangen gladiolen, rozen, zonnebloemen, balonnen in de vorm van een beker met grote oren en hier en daar drinken we nog maar een biertje. We lopen nog een tijdje achter Bill aan, wiens fietsbel overuren maakt en genieten samen met hem van een fantastisch eind van een fantastische Vierdaagse.

Chica mama knapt bijna uit elkaar van trots!!! En terecht!

En ook papa en mama Natalia zijn er weer!

Bill wordt aan alle kanten herkend van TV. De fietsbel maakt overuren en hij geniet met volle teugen!

Dieptepunt: Maar dan, als we bijna afslaan richting de Wedren is Sunny op slag nuchter. Ineens overvalt haar het besef dat ze bij de laatste controlepost haar knipkaart niet uit de portomonnee heeft gehad. Een snel vergelijk met de kaart van Gerard laat inderdaad 1 knipje minder zien. Paniek maakt zich van haar meester. Spoedoverleg volgt. Wat is wijsheid. Teruglopen met de kans te laat binnen te zijn? Er zijn foto's van de hele Via Gladiola, Cuijk en Beers, zou dat als bewijsmateriaal kunnen dienen? Ineens staan er midden op de weg vanuit het niets 2 medewerkers van de organisatie. Een snel overleg volgt, maar volgens de mannen zal het geen probleem zijn. Gewoon doorlopen en inleveren is het devies. Echt geloofd wordt het niet, maar goed, als zij het zeggen... we gokken het er maar op.

Pijn?: Tanja heeft zoveel last van haar kleine teentjes in de wandelschoenen dat ze na 10 km besluit op slippers verder te gaan. En de Achillespees van Natalia blijft een hekel punt. Vooral als er tijdens de stop op St. Annastraat iemand op haar hak gaat staan. De moordneiging staat met hoofdletters in haar ogen, maar wederom vermant ze zich dapper en vergeeft ze het meisje haar stommiteit.

Nieuwe vrienden: De hele Via Gladiola staat VOL met nieuwe vrienden. AL deze mensen zijn gekomen voor ONS! Daar zijn we van overtuigd. Bovendien is de hele wereld vandaag onze vriend, want wij hebben gewonnen! Wij hebben het geflikt! Het is ons echt gelukt! (De mensen die er echt voor ons zitten zien we allemaal (op Peter na dan, zie Vierdaagse Vocabulaire)).

De Via Gladiola is een GEKKENHUIS....

Wandelkampioenen....

Ineens staat 'ie in levende lijve voor m'n neus. Chatvriendje Christoffel geeft me 3 dikke zoenen en een gladiool en weg is 'ie weer!

Helden van de dag: Natuurlijk zijn we vandaag vooral zelf de Helden van de Dag, maar de koffiedames van Cafe Harten 2 hadden de titel vanmorgen al ingenomen.

We kunnen niet meer stoppen met lachen! Wat geeft dit een ENORME kick!!!

Finish: Gerard loopt samen met Gino op de finish af. Volgend jaar samen naar de 30 km tentjes voor een medaille voor Gino?!?! En wat de Chica's betreft: Als 3 kleine kinderen zo blij staan we vandaag te juichen onder de New Balance vlag. Die glimlach komt vandaag niet meer van onze gezichten af! Sunny levert met het zweet in de bilnaad haar knipkaart met 1 knipje te weinig in, maar geen haan die ernaar kraait. Het kroontje wordt opgespeld. Mission completed! En als we later aan het bier zitten op de Wedren komt Bill nog met een verrassing. In hoogst eigen persoon speldt de held van de week de Vierdaagsekruisjes uit de Souvenirshop bij Natalia en Tanja op. Op een echte hadden ze niet trotser kunnen zijn!

Gino loopt het laatste stukje met papa mee....

Nog een keer de hoek om op de Wedren...

En dan is alle leed ineens geleden!

De langverwachte FINISH

So glad we made it.......

In de rij voor de medaille....

Daar is 'ie dan.... het Kroontje!

En dan heeft Bill nog een kleine verrassing....

Wat is 'ie MOOI!!!!

Op een echte was je niet trotser geweest!

En dan is het tijd voor waar de Wedren voor bedoeld is. Napraten, nagenieten, bier drinken, huilen, zoenen, de verhalen een tikkeltje aandikken en na 4 dagen roepen dat je dit noooooit meer zal doen de twijfel laten toeslaan. Want DIT is toch wel fantastisch, DIT wil je toch niet meer missen....

Gerard praat nog even na met z'n zus....

Doe nog een keer die befaamde voetenmassage Billy!

Bart doet er nog een schepje bovenop!

Foto's die we verder vandaag nog maakten:

Als Bill dit ziet....

Soms is regen best leuk!

In Beers worden nog even de schoenen gepoetst....

Het muurtje in Mook waar ik vorig jaar ziek lag te zijn. Bill heeft me toen gered, nu huppel ik er fluitend voorbij!

He, ik dacht dat jij geen bloemen wilde.....

De lollifant en de muts, wat een lekker stel!

Deze mannen maakten me erop attent dat ik mijn medaille verloor.... HELDEN van de dag!

Zo'n kruisje moet natuurlijk WEL opgespeld worden Paul!!

Dag 3, Donderdag 21 juli 2005

2005-07-23T18:08:00.000+02:00

Dag: 3

Route: Wedren, Nijmegen, Malden, Molenhoek, Mook, Middelaar, Milsbeek, Breedeweg, Groesbeek, Berg en Dal, Nijmegen, Wedren.

Start: Vandaag wordt een bijzondere dag. Plan was om het eerste stuk met Bill mee te lopen. We arriveren wat vroeger dan normaal op de Wedren, maar vertrekken uiteindelijk als vanouds rond 06.30 uur, zonder Bill (maar gelukkig zit Rinus in ons complot).

Dag 3, here we come!

Eerste rust: De bedoeling was om door te lopen tot de eerste militaire rust, maar dat blijkt te ver te zijn. Om (mentale moment) taferelen als gisteren te voorkomen eten we in Malden onderweg een soepje.

Nog voor de militaire rust doemt Rinus ineens op. Bill loopt bij hem en ik vraag of hij een stukje bij ons blijft omdat we het redelijk zwaar hebben. Dat dit een smoesje is om te zorgen dat hij bij ons blijft, daar zal hij snel genoeg achter komen. Want wat Bill niet weet is dat hij door Omroep Gelderland de Zilveren Gladiool uitgereikt zal krijgen voor alles wat hij tijdens de afgelopen 24 Vierdaagses voor iedereen heeft gedaan. Hij loopt dit jaar zijn 25e en het werd hoog tijd dat hij eens flink in het zonnetje gezet werd. Marlies van Omroep Gelderland staat al op ons te wachten!

Bill krijgt de Zilveren Gladiool uitgereikt door Omroep Gelderland voor alles wat hij onderweg voor anderen doet!

Bill is overdonderd door het gebaar, trots als een pauw op zijn Zilveren Gladiool en voegt ongemerkt de term "Ik heb een steentje in m'n schoen" toe aan ons Vierdaagse Vocabulaire. Wij zijn trots op hem en maken hem nagenoeg gek door, zodra we de kans krijgen, achter hem te gaan lopen zingen: "Bill die heeft de Zilveren Gladioooool!" Mensen kijken vol bewondering naar het speldje op zijn borst, en spontane ovaties en felicitaties zijn niet van de lucht. Zijn Vierdaagse is bij deze onvergetelijk gemaakt! En hij heeft het meer dan verdiend!

Tweede Rust: Veel te snel is daar de militaire rust alweer. We laten Bill verder lopen met zijn eigen wandelvrienden in zijn eigen wandeltempo. We eten even snel wat, maken een sanitaire stop op de heerlijk schone toiletten, Tanja ontwaart nog een miniblaartje dat wordt afgetaped en dan gaan we snel weer verder. We moeten nog een heel eind vandaag!

Natalia op de eerste militaire rustplaats van vandaag....

Een miniblaartje, de moeite van het vermelden eigenlijk niet waard....

Derde Rust: Papa en Mama Sunny bellen dat ze in Milsbeek zitten. We lopen door tot Middelaar waar midden in een weiland een rustplaats opdoemt. De stoelen zien er zo verleidelijk uit dat we besluiten er 5 minuutjes gebruik van te maken!

Vierde rust: Volkomen toe aan zitten en eten komen we aan in Milsbeek. Maar dan belt mama dat het onmogelijk was er met de auto te komen. Ze zitten in het volgende dorp Breedeweg. Sunny is een mentale inzinking nabij. Eens te meer blijkt in hoeverre je zo'n Vierdaagse eigenlijk met je hoofd loopt. Maar Gerard blijkt een held, stopt haar een mueslireep toe en roept heldhaftig: "Bek dicht en doorlopen!" En hoewel hij tot nu toe ook moeilijk gehad heeft lijkt Sunny's zwakte hem juist weer sterk te maken en met ongekende vaart stampen we de heuvel tussen Milsbeek en Breedweg op. Eenmaal boven besluiten we dat deze voortaan de Dondersheuvel zal heten. En eenmaal die heuvel over is Breedweg nog maar een stukje. Maar toch worden onze verzorgers in eerste instantie begroet met een snibbig: "Willen jullie dat N O O I T MEER DOEN!" Om het vervolgens goed te maken met een lief: "Hallo papa en mama!".

Milsbeek, tot volgend jaar! ;-)

Vijfde rust: Vlak voor de Zevenheuvelenweg nemen we nog snel een biertje in Groesbeek. De bingodames komen nog voorbij gedanst en geestelijk bereiden we ons voor op de klimmen en dalingen!

Hier is maar 1 woord van toepassing: BINGO!!!!

Zesde rust: Wij begrijpen maar niet waarom iedereen altijd zo zeurt over die heuvels. Het voelt fantastisch om, na 3 dagen wandelen, even wat andere spieren te gebruiken. Voor de achillespees van Natalia zijn vooral de heuvels op een verademing! Bovendien staat de hele Zevenheuvelenweg stampvol met publiek, muziek en gezelligheid.

Natalia stapt dapper de heuvels over!

En NOG zo'n molshoop....

Chica's op de Zeven Heuvelenweg!

Donders, wat een lekkere kerel loopt daar naast Tanja!

En dan aan het eind van de heuvels in Berg en Dal staat het voltallige Dutch Dream Team ons op te wachten. We worden het terras opgetrokken en moeten verplicht bier drinken, dansen en herrie maken met de door hen uitgedeelde ratels. Wat een feest! Wat een gekkenhuis. Wat een toppers! Tot 15.45 uur blijven we bij ze, maar omdat we zeker nog 5 km moeten besluiten we door te lopen. Het team blijft nog even....

Het hele Dutch Dream Team staat ons op te wachten bij de laatste kroeg in Berg en Dal!

Als dank voor hun hulp bij onze actie mogen de jongens een sticker plakken!

En nog een......

En nog een.....

Eerste biertje: We zien Leon, die staat tussen Plasmolen en Milsbeek staat te lellebellen in een tuin met nietsvermoedende toeschouwers. Hij besluit het door hen uitgedeelde bier met ons te delen, hoewel die mensen daar niet echt blij van lijken te worden. Het kan ons niet schelen, het bier smaakt ons prima!

Hoogtepunt: Vandaag kent 2 hoogtepunten. De uitreiking van de Zilveren Gladiool is moment waar we lang naar uitgekeken hebben en wat door samenwerking met Rinus perfect verloopt. Veel onverwachter en spontaner (voor ons dan tenminste) is de laatste stop in Berg en Dal. Hier hadden we niet op gerekend, maar die gasten van het Dutch Dream Team laten ons minstens 3 kwartier vergeten dat alles inmiddels pijn doet! Het zijn de meesters in het bouwen van een feestje!

Dieptepunt: Het mentale moment als blijkt dat papa en mama Sunny niet in Milsbeek maar in Breedeweg staan. Gelukkig komt Sergeant Majoor Donders to the rescue!

Pijn?: Hoewel het feestje in Berg en Dal fantastisch was is het laatste uur een hel. Alle truken worden uit de kast getrokken om Natalia in beweging te houden. Lachen, huilen, steunen en liegen. Sunny liegt als nooit tevoren dat we nog maar 1 keer links hoeven... Iedereen loopt ons voorbij, maar nooit zonder een opbeurend: "Kom op meiden!" Gerard en Tanja helpen elkaar door het laatste uur heen. We danken de organisatie dat ze geen actieve dopingcontroles toepassen. De voorraad Ibuprofen bereikt zijn absolute dieptepunt. Geloof niet alleen wat je ziet op SBS6. De Vierdaagse lopen betekent ook regelmatig dat je tot op je tandvlees verder moet en dat je onderweg 3 keer dood gaat. Hoge toppen en diepe dalen volgen elkaar op dag 3 niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk op!

Nog even wat lellebellen met Leon...

We zijn er ECHT bijna....

Nieuwe vrienden: De Bingo-meiden uit het Oosten des lands. We zien ze steeds maar kort, maar wij vinden het toppers. Om over de mannen van het Dutch Dream Team nog maar te zwijgen....

Helden van de dag: Omdat we Bill net na de uitreiking tot Held van de Week hebben uitgeroepen is de titel voor Helden van de Dag nog beschikbaar voor de Dutch Dream Teamers. Met recht kerels om van te dromen!

Finish: Dat laatste uur zal ons nog wel een tijdje heugen. Maar des te groter is de overwinning op onszelf als we toch weer voor 1700 uur onder de New Balance vlag doorlopen! We hebben het WEER geflikt!

En nog een paar foto's die we vandaag maakten:

Leuk dat jullie geSMSt hebben meiden!

Frans zorgt voor de nodige afleiding onderweg....

Almere Vandaag 21 juli 2005

2005-07-23T18:00:00.000+02:00

Jossie van Puijenbroek van Almere Vandaag blijft ons bellen en over ons schrijven!

Almere Vandaag 21 juli 2005

Dag 2, Woensdag 20 juli 2005

2005-07-21T05:02:00.000+02:00

Dag: 2

Route: Wedren, Nijmegen, Alverna, Wijchen, Beuningen, Weurt, Nijmegen, Wedren.

Start: 06.40 uur. Natalia vecht met alles wat ze in zich heeft tegen het monster dat opgeven heet. Ze gooit er nog een boterhammetje met Ibuprofen in en besluit toch te starten!

Fris en fruitig aan de start!

Eerste rust: Koffie bij Cafe Harten 2 in Hatert. Een poging tot plaspauze loopt uit op een fiasco. Er blijkt iemand opgesloten te zitten op het damestoilet. 1 Uitvaller meer vandaag?

Tweede Rust: De eerste Militaire rust in het bos van de Hatertse Vennen. Natalia wil er even langs de dokter om te kijken of die iets kan doen aan die achillespees, maar er staat een mannetje of 100 in de rij. Kiezen op elkaar, nog zo'n roze Smartie en verder maar weer. We laten Gerard snel even een soepje naar binnen slaan, Sunny maakt vrienden met Rob Stenders en Jeroen Kijk in de Vegte en daar gaaaaan we weer!

Rob Stenders en Jeroen Kijk in de Vegte steunen onze actie!

Derde Rust: Als we bijna in Wijchen zijn staan onze verzorgers weer op ons te wachten.

Daar zijn ze weer, onze TOP verzorgers...

Maar net daarvoor staat Dennis van der Geest gezellig te doen bij een zogenaamd Edet-punt. Ik plak een sticker op z'n borst, neem een foto en bel Natalia dat ze hem kan zoenen! Nataal laat deze mogelijkheid natuurlijk niet aan zich voorbij gaan en later blijkt dat dit leuk genoeg was om op tv te laten zien.

Ook Dennis van der Geest steunt onze actie!

We eten en drinken wat, geven de voeten en benen nog even wat rust en beginnen aan de lus om Wijchen heen. Nog geen 5 minuten nadat we de rust verlaten hebben begint het te regenen. Alsof dag 2 nog niet erg genoeg was! Maar na ongeveer een uur in de regen horen we dat de papa en mama van Natalia in Zaal Sterrebos met bier op ons zullen wachten. Een tandje erbij kan geen kwaad. En doordat de "dertigers" voor het eerst niet meer door het Centrum van Wijchen lopen kunnen we eerder dan verwacht het eerste biertje achteroverslaan!

Even liggen!

Soeppie?

Na een gezellig buitje regen en een gewonnen Miss Wet T-shirt verkiezing (de rest had een regenjas aan...)

De papa en mama van Natalia wachten op ons met....

Bier!

Vierde rust: Na in Wijchen na wat bekenden gezwaaid te hebben en op de foto te zijn gegaan voor het KWF, vervolgen we onze route op weg naar de vierde rust. Door een miscalculatie van Sunny en de overdreven drukte op het laatste stuk voor het punt waar de verzorgers zitten wordt dit stuk een hel. We lopen minstens 2 uur aan 1 stuk en de stille momenten worden afgewisseld met een grauw en een snauw. Als we papa en mama eindelijk eindelijk eindelijk in het vizier krijgen vertonen we vlak na elkaar alle 3 dezelfde reactie. Ons flesje water wordt in de sloot gesmeten, we vallen vloekend voorover in het gras en het huilen staat ons nader dan het lachen. Gerard zal dit later aan dit fenomeen refereren als een Mentaal Momentje. Maar van lang rusten is geen sprake. Zowel Gerard als Sunny weten uit ervaring dat het einde van dag 2 wel heel gezellig is, maar ook heel druk kan zijn. We weten Natalia nog net om te praten zich niet door papa en mama thuis te laten afzetten en ook Tanja gaat door op karakter. Maar over minder dan een half uur begint het feestje, dat kan ik ze beloven!

Je lacht wel maar je bent niet blij!

Zie ik hier een "Hou je bek trut"-momentje!?

Er is nog maar 1 ding wat helpt!

En zo ziet je rug eruit na bijna 80 km met 10 kilo bepakking.

Vijfde rust: Gerard wil nog even een bier-rust inlassen bij Cafe Shamrock voordat we de drukte van de In de Betouwstraat en de Van Welderenstraat in zullen duiken. In die laatste is het roze woensdag, wat betekent dat de straat gevuld is met homosexuelen, travestieten en alles wat daarbij hoort. Maar bier kopen als je 3 meiden bij je hebt? Wacht even Gerard, jij maakt een denkfout! Sunny kent een truukje. Al in het befaamde waterkwartier wordt gestart met het zogenaamde "biersletten". Zielig kijken en bier stelen van toeschouwers. Het lukt aan de lopende band en voordat we de wijk uit zijn hebben we meer op dan eigenlijk goed voor ons is. Maar pijn hebben we niet meer! Dan haasten we ons naar het laatste stuk van het parcours en storten ons ook daar in het feestgedruis. We kunnen niets anders dan meedoen. We biersletten vrolijk verder en hier staat ook Petra ons op te wachten met een kleine alcoholische versnapering. We genieten van het feestje, want hoewel het druk is, is de file niet onoverkomelijk en weten we dat we op tijd binnen zullen zijn!

Eerste biertje: Bij Cafe Zaal Sterrebos in Wijchen. Maar wacht eens even, daar zouden toch viltjes liggen met onze foto erop!? We geloven dat hier iets mis gegaan is. Volgende week maar eens even bellen met meneer Sanders Sr.

Hoogtepunt: Ondanks de pijn toch het einde van de route. Vanaf het Waterkwartier is het feest!

Dieptepunt: Het hele stuk tussen Wijchen en de rust op de Van Heemstraweg. Hadden we daar nog een extra stop ingelast was het misschien beter gegaan, maar of we dan ook op tijd binnen waren geweest?!?! We zullen het nooit weten!

Pijn?: De achillespees van Nataal moet met Smarties koest gehouden worden. Ook Tanja heeft pijn, maar niets onoverkomelijks. Gerard blijft last houden van zijn knie en ontdekt een pijnlijk plekje op zijn enkel. Bovendien lijkt zijn rug 1 grote schaafwond van de rugzak, maar hij houdt vol er geen last van te hebben. Sunny heeft alleen vermoeide voeten, maar dat is na 1 Mac Ibuprofen en een voetmassage van Vierdaagse Vriend Bart alweer verholpen.

Nieuwe vrienden: De Bingo meiden die we 's morgens bij de koffie treffen hebben veel potentieel om nieuwe vrienden te worden. Eerst maar even kijken of ze er morgen weer zijn! Ze zijn al wel punten aan het scoren, want ze hebben WEL geSMSd!

Wat leuk dat jullie hebben geSMSd!

Helden van de dag: Als we ons afgemeld hebben op de Wedren vallen onze monden open van verbazing als we zien wie daar rondlopen. Geurt en Patrick! Ze hebben vandaag allebei gelopen (Geurt op gloednieuwe schoenen) en zijn zowaar op tijd binnen gekomen. Een extreem bijzondere prestatie waardoor ze de titel "Helden van de Dag" meer dan verdienen!

Helden van de dag!

Finish: Alweer zijn we net op tijd binnen. We zijn kapot en hebben geen zin meer om te koken. Samen met Gerard en Bart besluiten we wat te gaan eten in eetcafe de Spil. En na in de slippers geschoten te zijn waagt Sunny zelfs nog een dansje in de stad onder het genot van een biertje. Maar laat wordt het niet.

We hebben de hel van Wijchen overleefd. Dag 2 is in da pocket!

En zo ziet de van Welderen straat eruit NA roze Woensdag, WAT een zooitje!

Andere foto's die we vandaag maakten:

Charlie...

En z'n Angels!

Je hoeft in ieder geval je veters niet te strikken

Almere Vandaag 20 juli 2005

2005-07-20T05:00:00.000+02:00

Wederom worden onze Almeerse stadsgenoten in het huis- aan huisblad "Almere Vandaag" op de hoogte gehouden van onze vorderingen.

Almere Vandaag 20 juli 2005

Dag 1, Dinsdag 19 juli 2005

2005-07-19T23:35:00.000+02:00

Dag: 1

Route: Wedren, Waalbrug, Lent, Bemmel, Elst, Valburg, Slijk-Ewijk, Oosterhout, Lent, Waalbrug, Wedren.

Start: 06.00 uur. Na een stevig ontbijtje thuis en een snelle kop koffie op de Wedren begroeten we onze Coach, zien we eindelijk de veelbesproken fietsbel en daar gaaaaan we!

Eerste Rust: De eerste Militaire rust vlak voor Bemmel. We zitten mooi op schema. Even zitten en weer verder hobbelen!

Tweede Rust: Bij de Rijkerswoerdse plassen, daar waar de "vijftigers" onze weg weer kruisen staat een cafeetje waar we willen gaan zitten. Bill en zijn Brandweermannen blijken ook aanwezig te zijn. Gezellig! Natalia haar achillespees blijkt toch pijnlijker dan we dachten en Phia is zo aardig te proberen daar wat aan te doen. Nog even plassen en weer in de benen! Na Elst kopen we nog snel een ijsje, maar dat telt niet mee als rust wat ons betreft!

Derde rust: Op een rotonde net na Valburg zitten papa en mama Sunny op ons te wachten. De auto staat, dankzij een welwillende politie-agent 1 meter verderop. Papa doet zijn GI-Joe imitatie met een Zwitsers zakmes omdat de blikopener nog thuis op het aanrecht blijkt te liggen. We delen nog een appeltje uit aan de voorbij trekkende Angels en vervolgen onze tocht!

Vierde rust: Vlak voordat we de dijk naar Lent opdraaien zitten onze TOP verzorgers weer. Mama heeft een klein jongetje zover gekregen dat hij onze stickers uitdeelt aan alle lopers. Als Natalia iets later aankomt krijgt ook zij zo'n mooie sticker waar ze zelf op staat! Ook Bill komt er weer aangelopen en maakt eindelijk kennis met papa en mama Sunny. Over minder dan een uur zullen we in Lent aan het bier staan! Als dat je niet op de been houdt....Maar voorlopig moeten we dat dijkje nog wel over. Gerard helpt Tanja er overheen, Bill Natalia en Sunny is overgeleverd aan Frans (wat een straf....).

Vijfde rust: Rond 16.00 uur zijn we eindelijk in Lent. We begroeten daar biervriend Hans van Cafe Waalzicht, die Sunny nog kent van vorig jaar. Maar bij Cafe de Zon aan de overkant kunnen we op het terras zitten. Een paar Dutch Dream Teamers en de Pink Angels voegen zich bij ons, Maarten komt nog even langs voor z'n beloofde voetmassage en hij stelt Sunny nog voor aan Chris. Tot 16.30 uur is het feest! Maar dan moeten we echt gaan, anders zijn we nog te laat binnen.

Maarten's voetmassage in Lent

Op de Waalbrug herkent Natalia Geurt en Patrick van eerder die dag. Geurt blijkt al 20 km op z'n sokken te lopen omdat zijn schoenen een half maatje te klein waren. Gelukkig had hij vandaag besloten niet z'n Donald Duck sokken aan te trekken! En na wat mentale steun van Natalia komt ook hij (net als wijzelf overigens) op tijd binnen!

Eerste biertje: Voor Sunny en Gerard al bij de eerste rust. Natalia en Tanja wachten keurig met de alcohol tot we in Lent zijn!

Hoogtepunt: De laatste stop in Lent. Na een dijk waar geen einde aan lijkt te komen en de bedriegelijke spoorbrug die net iets teveel op de Waalbrug lijkt waar je heen moet ben je zo blij als een kind met een biertje!

Dieptepunt: De rits van het jasje van Natalia begaf het en Sunny brak zowaar een nagel, maar om dat nou dieptepunten te noemen.... Het ging gewoon lekker, het was natuurlijk ook pas de eerste dag!

Pijn?: De achillespees van Natalia zeurt een beetje. Maar zelfs als ze bijna binnen is en het eigenlijk steeds erger wordt, vindt ze het verlenen van mentale steun aan Geurt belangrijker. Dus zoveel pijn kan het nooit gedaan hebben ;-)

Nieuwe vrienden: De mannen van het Dutch Dream Team kenden we eigenlijk alleen van internet en een korte ontmoeting op zondagavond. Maar nu we ze in Lent aan het werk gezien hebben weten we het zeker! Dit zijn onze nieuwe vrienden!
En natuurlijk Geurt en Patrick. Als Geurt op de Wedren een poging doet, na eerst een half uur voor dood op een bankje gelegen te hebben, om op te staan en te gaan lopen (waarbij hij steun zoekt bij zo ongeveer elke vuilnisbak die er staat) moeten we erg om hem lachen en denken we zeker te weten dat hij en z'n vriend morgen niet aan de start zullen verschijnen!

Held van de dag: Sergeant Majoor Donders (maar wij mogen Gerard zeggen). Een paar maanden geleden is hij door z'n rug gegaan en dat heeft er op de een of andere manier voor gezorgd dat zijn rechterbeen bijzonder pijnlijk is. Na weken van fysiotherapie en twijfel of hij wel of niet moest starten stond hij er vanmorgen gewoon toch! We twijfelen niet aan het feit dat hij pijn gehad heeft, maar wij hebben er in ieder geval weinig van gemerkt! Hij bleef gewoon lekker meedoen met dom lullen en die ene poot ging ook nog gewoon voor de andere!

Finish: Net op tijd komen we binnen (maar het is tenslotte geen wedstrijd). We puffen uit en drinken bier op de Wedren met al onze nieuwe vrienden. Vierdaagsevriend Bart komt nog even de voetjes masseren en dan gaan we moe maar voldaan terug naar het huis van Eus om een paar flinke borden met pasta en rode saus klaar te maken en te verorberen. One down, three to go!

Nog wat foto's die we vandaag maakten:

Niet te hard stampen, daar kan de Waalbrug niet tegen!

Eerlijk gekregen van Sergeant Majoor Donders!

Wat klopt hier niet?

Wat zijn we precies aan het doen Tiemo?

Onbekend zangtalent. Urenlang hielden ze hun liedje over Anne-Marie en Katrien vol!

Het BLIJFT een prachtig gezicht!

Toeschouwers tappen spontaan een biertje voor ons!

De brandweer juicht ons toe op de dijk! Zijn dit beroeps of van die vrijgewillige types?

Almere Vandaag 19 juli 2005

2005-07-19T23:15:00.000+02:00

Vandaag staat het tweede artikel over ons in de Almere Vandaag. En zij blijven ons de komende 3 dagen ook nog volgen...

Almere vandaag 19 juli 2005

Klik hier om het artikel te lezen!

Dag 0, Maandag 18 juli 2005

2005-07-18T13:26:00.000+02:00

Dag: 0

Route: Op en neer naar de Wedren om de startkaart op te halen.

Start: 13.30 uur

Eerste Rust: De witte tentjes voor de 40 km lopers. Startkaart en streepjescode-pas zijn in da pocket!

Tweede Rust: 14.00 uur bij de leden van het Walkers 4 Walkers forum

Fons, de kleinste Chica-fan, maakt reclame voor onze actie!

Derde rust: 15.00 uur bij het wandelgroepje van Bill en zijn brandweervriendjes. En daar zijn onze "Amersfoort-vrienden" ook!

Vierde rust: 16.30 Uur bij de Pink Angels. Ze zien er fantastisch uit met hun roze hoedjes. We hebben roze boa’s voor ze gekocht die ze er trots omheen knopen! Er worden foto’s gemaakt, er wordt bier gedronken en er wordt veel, heel veel gelachen! We hebben er zin in!

Eerste biertje: 15.10 Uur. Na iedereen uitgebreid begroet te hebben!

Hoogtepunt: Sunny is jarig! Met meer dan 40.000 bezoekers is dit haar beste verjaardag ooit!

Van Bill krijg ik een echte Lollifant voor m'n verjaardag!

Dieptepunt: Tanja en Natalia kunnen geen startkaart ophalen omdat ze zijn uitgeloot. Des te meer respect dat ze toch besloten hebben mee te lopen!

Pijn?: Pijn aan de voeten van het geslenter op de slippers. Het wordt tijd dat we de veters van onze wandelschoenen gaan strikken!

Nieuwe vrienden: Alle Walkers4Walkers forumleden, maar Maarten in het bijzonder. Alle wandelmaatjes van Bill die ons een warm welkom geven!
En natuurlijk de Pink Angels, Charlie en alle fans die zij om zich heen verzameld hebben…

Held van de dag: Eus (de broer van Sunny). Omdat hij zijn woning aan de Kronenburgersingel (op 300 meter van start- en finishterrein en met FANTASTISCH uitzicht) beschikbaar stelt voor 3 wandelaars die zijn hele woonkamer volstouwen met luchtbedden, kleren, pennen, stickers en ballonnen. Omdat hij ons toeliet in zijn territorium. Omdat ‘ie zich niet gek liet maken door ons typische meidengedrag! Omdat ‘ie koelbloedig zichzelf bleef en z’n eigen ding bleef doen. En omdat later zou blijken dat hij ook heel lief soep kon koken in de achterbak van zijn auto!

Finish: Na een etentje met de Pink Angels en hun Charlie in eetcafe de Spil (Bill schuift ook nog even aan) besluiten we rond 22.00 uur onze logeeradressen te gaan opzoeken. De Angels lopen 50 km en moeten om 04.00 fris en fruitig aan de start staan. Wij mogen "uitslapen" tot 05.00 uur, maar door de zenuwen komt van slapen niet al te veel.

Zondag 17 juli 2005

2005-07-17T19:01:00.000+02:00

Chica's met hun coach!

Gerard en Sunny op de Grote Markt

Tanja op de Grote Markt

Chris Tates steunt onze actie!

Almere Vandaag 15 juli 2005

2005-07-15T23:31:00.000+02:00

Vandaag staat het eerste artikel over ons in de Almere Vandaag. Dit maakt het allemaal NOG spannender!

Klik hier om het artikel te lezen!

De voorbereidingen zijn in volle gang!

2005-07-15T21:33:00.000+02:00

Nog maar 4 nachtjes slapen en dan gaan we eindelijk doen waar we al die maanden voor getraind hebben: De Nijmeegse Vierdaagse lopen! En niet alleen hebben we getraind, maar er is ook hard gewerkt om onze SMS actie een groot succes te laten worden. Gelukkig hebben we veel hulp toegezegd gekregen, want de stapel uit te delen items neemt ongekende vormen aan. De viltjes liggen klaar bij Cafe-Zaal Sterrebos in Wijchen, maar de rest staat allemaal bij Sunny in de gang. Pennen, ballonnen, stickers en flyers......In totaal zo'n 17,500 stuks om uit te delen!!! Wat zou het respons percentage zijn? Hoeveel mensen gaan ons ook daadwerkelijk SMSen? De spanning stijgt. Soms vergeten we zelfs dat we ondertussen ook nog een stukje moeten lopen!! Maar we zijn er klaar voor. Zondagmiddag vertrekken we naar Nijmegen om alvast een beetje in det stemming te komen. Maandag nog even wat boodschappen doen en de startkaarten ophalen. En vanaf dinsdag gaan we knallen!!! We hebben er zin in!

Gevolgd door Almere Vandaag...

2005-07-14T13:31:00.000+02:00

Naar aanleiding van het artikel op Almeernieuws.net van gisteren werden we vandaag benaderd door Jossie van Puijnbroek, journalist van Almere Vandaag. Ze vroeg ons of we volgende week dagelijks verslag wilden doen van onze belevenissen tijdens de 4Daagse. Natuurlijk zijn wij niet wars van de mogelijkheden voor extra publiciteit voor onze SMS actie en we hebben onze medewerking dan ook toegezegd. Voor de Almeerders onder jullie: hou de brievenbus in de gaten! Voor alle overige lezers: we doen er alles aan om de artikelen zo snel mogelijk ook online te plaatsen!

Chica's in het nieuws!

2005-07-13T23:41:00.000+02:00

De Chica's vragen zich af wie dit nou weer geregeld heeft (maar ze hebben wel een donkerbruin vermoeden....)

Vandaag op www.almeernieuws.net het volgende bericht:

Klik op de plaatjes voor een vergroting!

Post van het KWF

2005-07-13T18:30:00.000+02:00

Het KWF staat in Wijchen op ons te wachten. TOP geregeld!

Almere-Haven/Naarden en terug, 25 km

2005-07-10T17:51:00.000+02:00

Onze allerlaatste training voordat de Vierdaagse volgende week losbarst!

2005-07-10T17:49:00.001+02:00

He, wat is dit nu?

2005-07-10T17:49:00.000+02:00

Chica's op de fiets???

2005-07-10T17:47:00.000+02:00

De haven in het Gooimeer

2005-07-10T17:46:00.000+02:00

Heb je het warm Tan?

2005-07-10T17:45:00.001+02:00

Het Arsenaal van Jan des Bouvrie

2005-07-10T17:45:00.000+02:00

Even wat drinken in Naarden-Vesting

2005-07-10T17:44:00.000+02:00

De drukte op het IJmeer, gezien vanaf de Hollandse Brug

2005-07-10T17:40:00.000+02:00

Tijd voor wat afkoeling!

2005-07-10T17:39:00.001+02:00

Nog 2 km lopen, dan mogen we erbij gaan liggen!

2005-07-10T17:39:00.000+02:00

Volgende keer de rug toch maar laten insmeren Sunny!

"Onze" Bill wordt beroemd!!!

2005-07-10T17:38:00.000+02:00

Dit staat in Hippolytushoef (waar Bill woont) op de kabelkrant.....
We vragen ons af hoe 'ie die gekke Lollifant DAT voor elkaar gekregen heeft! (Of zouden de Chica's daar misschien iets mee te maken hebben? ;-) )

Bill wordt beroemd!

We zijn Bikkels!

2005-06-27T21:58:00.000+02:00

Groot nieuws!

Op de site van de Pink Angels hebben we een plekje veroverd in hun "Walk of Fame"

Daarop zijn we natuurlijk SUPERTROTS!

Maar de echte bikkels blijven de Angels zelf. Die meiden lopen in Amersfoort 50 km in 10,5 uur, doen vlak vóór de Nijmeegse Vierdaagse nog even de Kennedymars van 80 km en draaien hun hand (lees:voeten) niet om voor de Dodentocht van 100 km. En dat zul je een Chica toch niet zo snel (lees:nooit!) zien doen.

Amersfoortste 2 daagse, dag 1, 40 km

2005-06-25T23:14:00.000+02:00

Als 's morgens om 5 uur de wekker gaat voelen we het al. Het is warm. Benauwd. Broeierig. Dit wordt een zware dag. Maar we gaan de Pink Angels ontmoeten. Bill en Fred zullen er zijn. Misschien nog wat Forummers herkennen. We zullen nieuwe vrienden maken. En oh ja, we moeten ook nog een stukje wandelen. Maar we hebben er zin in! Dit wordt onze generale repetitie voor Nijmegen. Zijn we klaar voor 4 keer 40? Kaartjes, pennen en ballonnen in de speciale rode rugzakjes. Want ook voor de SMS actie is dit het uur van de waarheid. Zal ons reclame-materiaal invloed hebben op de teller? We hopen het maar.
Tot een kilometer of 30 gaat het prima. Ondanks de tropische temperaturen gaan we lekker. We laten Bill en Fred al snel achter ons ("Wij halen jullie zo wel weer in!" roepen ze, maar dat zal vandaag niet meer gaan gebeuren). We krijgen vers koud water, koffie en een lolly bij een Brandweerstop. We maken praatjes met medewandelaars en proberen ze te laten SMSen. De touwtjes van onze rode rugzakjes snijden in onze schouders, maar hoe meer we drinken, hoe lichter de tasjes worden en ze blijken wel effect te hebben. Mensen vragen wat ze moeten doen. Ze reageren enthousiast. Ze pakken ter plekke hun mobieltjes of doneren zelfs contanten! Maar dan gaan we zitten en trekt Tanja haar schoen uit. En wat ze al verwachtte blijkt waar. Een blaar! Gelukkig blijkt niet alleen de Brandweer, maar ook de Politie je beste vriend. De blaar wordt geprikt en afgeplakt en daar gaan we weer. Het beloofde laatste rustpunt laat lang op zich wachten. Een traan wordt weggeveegd. De oordopjes worden tevoorschijn gehaald. We laten het stille moment toe en heffen het voor onszelf op door de volumeknop iets hoger te zetten. In Ganzenpas. Het verstand op nul. De blik gericht op de voeten voor je. De ene voet voor de andere. De generale repetitie voor de mentale kracht. En eindelijk, eindelijk, eindelijk is daar dan eindelijk het laatste rustpunt. Zitten. Bier. Borrels met cola light. Tanja wil niet verder, maar vermant zich op het laatste moment toch weer. Dat is het kenmerk van een echte Bikkel! Doorgaan als je niet meer kunt. Niet opgeven als je er bijna bent. De kiezen op elkaar. De ene poot voor de andere. Als we er bijna zijn lopen we langs onze geparkeerde auto. De verleiding is groot. Maar die laatste meters gaan ons ook nog wel lukken. En dan is daar eindelijk die zucht van verlichting. Zitten. Liggen. Opluchting. Bier! We zijn er! Nog even zijn we getuige van Angels die hun engelengeduld kwijt zijn. Maar we herkennen de emotie. De frustratie van het moment. Morgen zijn ze er heus wel weer. Nog 1 biertje dan. En dan naar huis. Morgen weer een dag!

2005-06-25T23:11:00.000+02:00

Eindelijk zien we ze in levende lijve....de Pink Angels!

2005-06-25T23:10:00.001+02:00

Nog redelijk fris en fruitig na een kilometertje of 4...

2005-06-25T23:10:00.000+02:00

"Makreelvissers" Bill en Fred, Charlie met z'n Pink Angels en de Chica's

2005-06-25T23:09:00.001+02:00

SMS je suf Bill! Maar alleen naar 3553...

2005-06-25T23:09:00.000+02:00

Blaren prikken bij onze beste vrienden van de politie

2005-06-25T23:08:00.000+02:00

Hannie, de held van de dag!

2005-06-25T23:07:00.000+02:00

Welverdiend kroketten eten bij de Vlasakkers... (en nog even zitten)

2005-06-25T23:06:00.000+02:00

Gaat het nog een beetje Nataal?

2005-06-25T23:04:00.000+02:00

Drink jij je biertje maar op Bill, gaan wij vast lopen....

2005-06-25T23:03:00.001+02:00

Daar ga je vast lekker soepel van lopen.....

2005-06-25T23:02:00.000+02:00

Hou vol meiden, over een uurtje gaan we de finish over!

2005-06-25T23:01:00.001+02:00

De bier en borrel/cola light leverancier tijdens de laatste rust

2005-06-25T23:01:00.000+02:00

Mannen waar je wat aan hebt! Vraag ze te SMSen voor een goed doel, en ze doen het METEEN!

2005-06-25T22:59:00.000+02:00

Ik zei toch dat we het zouden redden!! TOP chica's!

Amersfoorste 2 daagse, dag 2, 40 km

2005-06-25T22:57:00.000+02:00

Vandaag hebben we geen wekker nodig. We worden wakker van het onweer. Van slagregens. We horen het al. Het is nat. Vochtig. Vies. Bah. Getsie. Dit wordt een zware dag. De pijn van gisteren is nog niet weg. En Chica's houden niet van wandelen in de regen. Wie wel? Maar misschien is het in Amersfoort wel droog. Het blijft heus niet de hele dag regenen. Over 3 weken kan het ook nat zijn. Kunnen we mooi testen of onze schoenen waterdicht zijn. Tanja en Natalia zien zo op tegen NOG een keer 40 km dat ze besluiten er "maar" 30 te lopen vandaag. Al bij de start (het is weer droog, hoera!) scheiden onze wegen. Ik blijf bij Bill, maar voel me toch soort van ontheemd. En dan begint het ook nog te hozen. Het regent door tot aan de eerste rust. De eerste rust op 16 km. Ik heb nog nooit zo lang een manege lopen vervloeken. De overige chica's zitten er al, maar verder is alles slecht. Er zijn geen stoelen, alle warme dranken zijn op, er staat 1 Dixie (voor meer dan 3000 deelnemers), het stortregent nog steeds en Tanja besluit naar huis te gaan. Ik zie de twijfel toeslaan bij Natalia, maar ze zet de tanden op elkaar en zegt: "Ik loop met jullie mee!" De regen is gestopt en samen lopen we naar de volgende rust aan het Henschotermeer. Van onze marine-vrienden krijgen we daar Amerikaanse pijnstillers en MOET er vet gegeten worden. Bill blijft nog even zitten maar zegt ons "dadelijk wel weer in te halen". Als dat maar niet net zoals gisteren gaat... Al snel scheiden de chica-wegen. Natalia mag een stuk afsnijden en ik loop in m'n eentje een bos in. Als ik m'n radio aan wil zetten blijkt de batterij van m'n telefoon bijna leeg. Het wordt een zware boswandeling. Meer dan een uur later kan ik me pas weer bij Natalia voegen en als Bill 1 minuut later ook aanschuift kan ik alleen nog maar uitbrengen: "Bill, wil je ALSJEBLIEFT m'n voeten even masseren!?!?" De man met de gouden handjes doet z'n naam eer aan. Ik regel nog een nieuwe patient voor hem en terwijl ik op nieuwe voeten verder loop, doet Bill wat 'ie het liefste doet! Nog 14 km te gaan. Maar het is droog. We kunnen weer wat promotiemateriaal uitdelen en beginnen hier en daar een praatje. Bill loopt dan weer voor ons, dan weer achter ons. We zingen een liedje. We lachen zelfs. Mentale kracht regeert! Niet alleen de Vierdaagse, maar ook de Tweedaagse loop je met je hoofd! Oke, een pijnstillertje en een marinesuikertje zijn hier en daar ook van harte welkom, maar toch...En dat het allemaal tussen de oren zit blijkt eens te meer als we de finish vlag weer gepasseerd zijn. Felcitaties. Zoenen. Medailles. Bier. Muziek. De schoenen gaan uit en we kunnen zelfs nog dansen! Wie had dat een uur geleden gedacht. We missen Tanja. Ze had dit feestje met ons mee moeten vieren. Maar Nijmegen doen we ZEKER met z'n drieen! Dat staat vast! We zijn er klaar voor...

2005-06-25T22:56:00.000+02:00

"Rusten" in de manege....

2005-06-25T22:55:00.000+02:00

Tanja moet stoppen, maar gelukkig kan ze nog lachen!

2005-06-25T22:54:00.000+02:00

Het Henschotermeer

2005-06-25T22:53:00.000+02:00

Eindelijk word het weer een beetje droog!

2005-06-25T22:52:00.000+02:00

Tijdens zo'n feestje maak je al snel nieuwe vrienden....daar zorgt Bart wel voor!

2005-06-25T22:51:00.000+02:00

En ook Natalia doet niet moeilijk over een streepje meer of minder...

2005-06-25T22:50:00.000+02:00

De ene poot voor de andere en een beetje slap ouwehoeren, meer hoef je niet te doen!

2005-06-25T22:49:00.000+02:00

Toppers die OOK voor KWF lopen, maar onze SMS actie toch steunen!

2005-06-25T22:48:00.000+02:00

En ook hij heeft een sponsordeal met Nuon voor KWF!

2005-06-25T22:47:00.000+02:00

Heel goed, meteen even smsen!

2005-06-25T22:45:00.000+02:00

Kabouter Bill duikt ineens op in het bos....

2005-06-25T22:43:00.000+02:00

Door op karakter... nog een half uurtje Chica, dan zijn we er weer!

2005-06-25T22:41:00.000+02:00

Nog 1 keertje zitten dan. Hoewel de finish nog geen half uur meer weg is.....

2005-06-25T22:39:00.000+02:00

Sorry Tanja.......

2005-06-25T22:37:00.000+02:00

In Nijmegen zijn we gewoon weer met z'n drieeen!!!

2005-06-25T22:36:00.000+02:00

Oh ja, het is hier ook gewoon nog best wel mooi enzo...

2005-06-25T22:35:00.000+02:00

Ik loop wel vooruit hoor, bestel ik vast wat biertjes!

2005-06-25T22:33:00.000+02:00

Muggenbult wordt blaar, en Bart moet en zal hem doorprikken ook al heb ik er geen last van....

2005-06-25T22:31:00.000+02:00

Neehee, geen leukoplast! Ik wil een Donald Duck pleister....

2005-06-25T22:29:00.000+02:00

Bart en Rinus vieren het behalen van de medaille met ons mee!

2005-06-25T22:27:00.000+02:00

We zijn dan wel geen Angels, maar anders zou jij onze Charlie zijn!

Café-Zaal Sterrebos TOP Sponsor

2005-06-15T09:50:00.000+02:00

Geert Sanders (eigenaar van Café-Zaal Sterrebos in Wijchen) gaat op woensdag 20 juli (de dag van Wijchen) de biertjes op zijn terras serveren op bierviltjes met onze foto en een vermelding van de SMS actie erop! Fantastische actie!!!
Geert, als we langs je kroegje komen, zoeken we je op en komen we je alle drie van dikke zoenen voorzien! SUPERbedankt....

Café-Zaal Sterrebos Wijchen

En zo liggen ze op 20 juli 2005 op het terras!

Amsterdam - Almere, 27 km

2005-06-12T21:00:00.000+02:00

Sunny de webchica en chica Tanja zitten aan de borrel bij chica Tanja's zusje Kitty (chicazussie), dus vandaag het commentaar bij de trainingsfoto’s van deze wandelchica (als ik me nog zo mag noemen tenminste, want de afgelopen weken is er weinig getraind) .

Beetje gek is het wel. Om 4 uur 's nachts sta je nog met een blonde krullenpruik op je kop je uit te sloven op een leuk feestje in Hoorn, nog geen 5 uur later sta je op station Duivendrecht voor de route Amsterdam – Almere. Eitje voor Sunny en Tanja, die in de afgelopen weken behoorlijk wat kilometers hebben gemaakt, maar de herintreding voor mij. Wat is er mis gegaan en waarom lig ik niet gewoon nog in bed? Het antwoord daarop is makkelijk: wie de Vierdaagse wil lopen moet pijn lijden. Dus hup, niet van dat nichterige gedoe en in de benen!

Sunny weet de weg. Tenminste dat denkt ze, want al in het eerste uur maken we een ongeplande lus en lopen we een rondje door het altijd mooie Venserpolder. Nog even aan een mevrouw de weg gevraagd, maar daar werden we niet veel wijzer van. Zij begreep ons niet, waardoor de irritatie snel inslaat en de gezichten boekdelen spreken (“nou, ik heb me anders heel rustig gehouden”). Bij de Mac in Diemen de eerste stop, bakkie koffie, plassen en weer door, op naar Ome Ko in Muiden, de volgende stop. Vieze soep, domme bediening en schandalig duur. Maar heeeeerlijk gezeten aan de sluis en in de zon, dus helemaal prima. En aan onze eigen kleffe boterhammen met gebakken ei kunnen ze bij ome Ko nog een puntje zuigen. Zuigen? Dus….

Tijdens de training is er wederom uitvoerig gesproken een aantal vaste onderwerpen.
Sex. Sex in het algemeen, afmetingen en iets over de relatie tot het “Wilhemus fluiten”.
Mannen. Oude en nieuwe vlammen en lopende Lexa projecten.
En “Het sponsorproject”. Sunny heeft daarbij haar natuurlijk organisatietalent en charme volledig in de strijd gegooid en is als een dolle allerlei contacten aan het bewerken om gesponsorde pennen, ballonnen, stickers, t-shirts en straks zelfs bierviltjes (altijd handig om bij je te hebben…) te charteren. Tanja en ik houden haar goed in de gaten en proberen af en toe aan de handrem te trekken (dat lijkt steeds vaker nodig).
Maar het mooiste gespreksonderwerp was toch wel een nieuw idee. Een soort toolbelt met daarin bordjes waarop spreuken staan als ‘Soeppie?’, ‘Koekje erbij?’, ‘Bjozg?’, ‘Applaus!’ en het nu al legendarische ‘Hou je bek trut!’. Die bordjes zouden we dan kunnen ophouden wanneer van hier aanleiding toe is. Het idee alleen al zorgt in ieder geval voor hysterische lachsalvo’s. Sunny gaat het even aan papa Sunny vragen. Die kan dat zo maken. Ik weet het niet, we zullen zien!

Met een boel lachen en een paar kleine dipjes en zijn we in Almere aangekomen, helemaal heel, zonder blessures (ook wel eens leuk voor de verandering) en ook nog soort van opgewekt. Ik ben in de trein gaan zitten, ogen vielen dicht en 20 (twintig!) minuten later was ik terug waar we die ochtend beginnen waren: op station Duivendrecht. Die gedachte slaat in als een bom. Ineens zie ik het heel helder allemaal: Ik loop GVD in 6 uur van Amsterdam naar Almere, en doe er f*cking 20 minuten over om met trein terug te gaan naar exact hetzelfde punt als waar we gestart zijn!!! Weer is daar de vraag: waarom? Een vriendje van mij merkt hier terecht op: Daarom zijn er dus auto’s… Maar natuuuuuuurlijk…..

Volgende week doe ik zelf de strandtraining op Vlieland, de andere chica’s gaan op zaterdag naar Den Haag, maar de grote challenge is over 2 weken in Amersfoort. Erg benieuwd wat 2 x 40 kilometer met het lijf (en vooral ook de mentale toestand) van deze chica’s gaat doen! We’ll keep you posted….

Natalia

2005-06-12T20:59:00.000+02:00

Wat hadden we nou gezegd over dat SMSen Tan!? ;-)

2005-06-12T20:57:00.000+02:00

Gaat het nog een beetje, herintreder Chica?

2005-06-12T20:56:00.000+02:00

Ja lach maar, je MOET nog een km of 12 hoor!

2005-06-12T20:55:00.000+02:00

De volgende keer nemen we gewoon weer bier en bitterballen......

2005-06-12T20:54:00.000+02:00

Als we die brug over zijn gaan we zitten, doorlopen dus!

2005-06-12T20:53:00.000+02:00

Hehe, eindelijk zitten!

2005-06-12T20:50:00.000+02:00

Kunnen we alweer verder?

2005-06-12T20:48:00.000+02:00

Gevalletje schik om niks.....

2005-06-12T20:43:00.000+02:00

Jaaaa, de chica's zijn weer compleet!

AGI Media TOP Sponsor!

2005-06-11T14:18:00.000+02:00

AGI Media

De sponsors zijn niet te houden. Vandaag heeft AGI Media toegezegd 5,000 stickers voor ons te drukken, voor onze SMS actie!
Peter en Jeroen, komen jullie de dankjewel-zoenen op 22 juli op de Via Gladiola in ontvangst nemen!? ;-)

PT2 Telecom TOP Sponsor!

2005-06-06T13:37:00.000+02:00

PT2 Telecom

PT2 Telecom heeft vandaag 5,000 ballonnen met onze SMS actie erop gesponsord!
Dikke zoenen voor Robey Sjarbaini en een klein kusje voor Michiel Zwanikken....

KWF Kankerbestrijding vermeldt SMS actie!

2005-06-03T16:54:00.000+02:00

Sinds vandaag wordt onze SMS actie ook vermeld op de site van KWF Kankerbestrijding.

KWF Kankerbestrijding

Zuiderzeetocht, Volendam/Marken, 40 km

2005-05-29T20:27:00.000+02:00

Na afloop van deze tocht konden we niets meer, zelfs geen verslag meer schrijven. En ook anderhalve week later roepen de woorden "Volendam" en "Marken" nog steeds geen warme herinneringen op. Ik herinner me een slechte start, de dringende behoefte aan een toilet, het lopen in de achterhoede, de pijn en de kou.
En toch blijkt het menselijk brein dan weer op een wonderlijke manier te werken. Want ook herinner ik me de verkoelende werking van het wonderlijke groene spul uit dat kleine tasje van Bill, de onverwachte Dixie die ineens ergens om een hoek stond, de rust, een zwaan op een nest, de gesprekken en de zon. Het beeld van een dorpje dat heel in de verte opdoemde en waarvan we hoopten dat dat Marken NIET zou zijn, want het lag nog veel te ver weg. Pas na dik anderhalf uur in een koude wind langs het water gelopen te hebben, drong het tot ons door dat dat het toch wel MOEST zijn. Het leek maar niet dichterbij te komen...
En dan de opluchting van het bereiken van de haven. De pont naar Volendam in aantocht. Zitten, liggen, rust, voetmassage en koffie!
En als we dan eindelijk bij het eindpunt aankomen blijken we een uur te laat te zijn. De vrijwilligers zijn al naar huis, de finish vlag is verdwenen... Gelukkig hebben we tijdens de 4daagse meer tijd....

2005-05-29T20:25:00.000+02:00

Eerst maar even ontbijten...

2005-05-29T20:24:00.002+02:00

Een kwartiertje later dan gepland, op naar Volendam!

2005-05-29T20:24:00.001+02:00

En rond half negen kunnen we dan eindelijk van start!

2005-05-29T20:24:00.000+02:00

Ik loop als een oude krant, Tanja en Bill lopen steeds verder uit....

2005-05-29T20:23:00.001+02:00

Maar na een uurtje of anderhalf wordt de afstand alweer kleiner...

2005-05-29T20:23:00.000+02:00

Mooi is het hier he?!

2005-05-29T20:22:00.001+02:00

Eindelijk in Ilpendam, bijna 20 km in de benen en nog 1 km verwijderd van het rustpunt....

2005-05-29T20:22:00.000+02:00

Het rustpunt op ruim 20 km

2005-05-29T20:19:00.001+02:00

Onderweg even een korte massage met gruune toei!

2005-05-29T20:19:00.000+02:00

Hou toch eens op met dat ge-sms Tan ;-)

2005-05-29T20:18:00.001+02:00

Het waaggebouw in Monnikendam

2005-05-29T20:18:00.000+02:00

Bill in de haven van Monnikendam

2005-05-29T20:17:00.001+02:00

Alsof alles nog niet al pijn genoeg deed, wat een k.. paadje........

2005-05-29T20:17:00.000+02:00

Bill vindt dat we maar langzaam lopen

2005-05-29T20:16:00.001+02:00

Het komt al ietsje dichterbij......

2005-05-29T20:16:00.000+02:00

Daar heeeeeeeel in de verte ligt Marken